Góðan og blessaðan daginn öll sem
eitt!
Það liggur við að ég hafi ekki tíma til að skella inn einni færslu
en ég ákvað að taka mér örlítinn tíma í það.
Ég vil byrja á því að tilkynna
ykkur það að daman er komin með ökuskírteini. Og
brunar hún núna um götur bæjarins. Ég ráðlegg ykkur öllum að læsa
bílana ykkar inni á öruggum stað.
Ég náði bóklega prófinu með
tveimur villum og náði svo verklega prófinu með tveimur
athugasemdum, sem varð síðan, því miður að einni villu.
Semsagt, ég náði þessu á
stórglæsilegan hátt þannig að ykkur er óhætt að sitja í bíl með
mér.
Það
er samt eitt sem mér liggur hrikalega á að tilkynna ykkur og er
hljómar það svona:
ÉG KOMST INN Í FÍH!
Ég lagði mig í gær í eyðunni
minni og vaknaði þá við símann minn, sem víbarði eins og hann hefði
aldrei víbrað áður. Ég leit á númerið og ákvað að nenna ekki að
svara, kannaðist ekki við númerið. Það hringdi út en hringdi samt
strax aftur.
Ég tók upp símann og
svaraði:
„Halló.“
„Já, góðan daginn. Berglind
heiti ég og hringi frá Tónlistarskóla FÍH.“
Ég náttúrulega fraus bara og
sagði mjög aumingjalega: „Já, hææ.....,“ en hugsaði í rauninni:
OMFG!!!!!
„Ég hringi í þig af því að það
var að losna pláss hjá okkur. Hefuru ekki áhuga á að koma og vera
með okkur í vetur?“
Ég að sjálfsögðu trúði varla
mínum eigin eyrum. Þetta er draumurinn minn, að komast inn í þennan
skóla.
„Jú, að sjálfsögðu,“ sagði ég
og reyndi að leyna ánægju minni þangað til að ég gat það ekki
lengur. „Þú veist bara ekki hvað mér líður vel að heyra þetta,
þetta er hreint út sagt æðislegt!!!“
Ég skalf af ánægju og átti
erfitt með að halda gleðitárunum inni.
„Nú, frábært,“ segir þá
Berglind. „Skólasetning er í dag kl 17:00.“
Shit, þetta var bara að
gerast. Allt á fullt strax í dag.
„Já, bara þakka þér fyrir
þetta,“ segi ég án þess að hafa í raun hugmynd um hvað ég ætti að
segja.
„Vertu bara velkomin í
skólann.“ Voru orðin sem standa föst í mér í dag.
JIBBÍ!!!!!!! Ég
er nemandi í FÍH!!!
Ég að sjálfsögðu hringdi í
mömmu hágrátandi og greyið mamma hélt að eitthvað skelfilegt hefði
komið uppá.
Ég er endalaust ánægð. Þetta átti bara hreinlega að gerast.
Ég fór síðan á skólasetninguna í gær og var skólasetning, ótrúlegt
en satt, mjög skemmtileg.
Hún byrjaði á því að jazzhljómsveitin FLÍS spilaði fyrir okkur
eitt lag. Tær snilld.
Síðan sagði skólastjórinn nokkur orð og vel þekktir tónlistarmenn
tóku við og buðu okkur allir velkomin í skólann.
Ég fór síðan og hitti kennarann minn, sem heitir Guðlaug, og leist
mér rosalega vel á þetta allt saman.
Ég sá strax að ég þyrfti að
minnka aðeins við mig í Iðnskólanum og er ég að taka alla
sérsviðsáfanga úr stundaskránni. Ég ætla að halda bóklega áföngunum
en ég þarf að breyta stundatöflunni aðeins.
Það sem mér finnst samt
erfiðast við þetta allt saman er vinnan mín.
Ég er nýbyrjuð á pizzastaðnum Rizzo uppi í Árbæ, og þar sem flest
allt er á kvöldin eða seinnipart þá get ég ekki unnið virka daga
eins og ég var búin að lofa.
Og svo útaf því að þetta kom upp svona óvænt þá hef ég þurft að
skrá mig af dögum. En yfirmaður minn er mjög skilningsríkur og
spenntur fyrir mína hönd og hann gerir mér þetta mun
auðveldara.
Semsagt, þetta er æðislega
spennandi en um leið stressandi.
En það sem
er næst á dagskrá hjá mér ferð til Köben. Við Harpa erum að fara á
fimmtudaginn, ekki á morgun heldur hinn, til hennar Imbu (systur
Hörpu).
Þetta er ekkert annað en skemmtiferð. Verslunar- og
skemmtiferð.
En þetta er nóg í bili. Ég
þarf að fara að tala við kennarann minn uppi í Iðnskóla.
Ég heyri í ykkur fljótlega.
Ykkar Íris!